آیا میدانی که در هجوم دردها و غم هایت ... حقیقت زلالی دریاچه ی نقره ای پنهان بود؟

این روزهای خود را چگونه می گذرانید؟

به نام خدا. به درس خواندن در انباری فکر میکنم. و به اینکه نکند توی سرمای انباری قندیل گون شوم. آخر هرکسی نمیفهمد که چقدر سخت است که بخواهی درس بخوانی و جای ساکت پیدا نکنی. خیلی زجرآور است. و آنشرلی نگاه میکنم و موقعی که دارد تیتراژش می رود دست هایم را باز می کنم و توی حال چرخ می زنم و بلند بلند همراهش می خوانم :

و اینک شکفتن و سبز شدن در انتظار توست

در انتظار توست . . .