غیرت

خیلی وقت پیش ها نمی دانستم غیرت داشتن کسی روی من چه مزه ای دارد و فقط وصفش را توی کتاب ها و فیلم ها دیده بودم تااااا اینکه یک روز که سر ظهر از مدرسه قرار شد به خانه ی دایی ام بروم توی کوچه پس کوچه های خلوت مزاحمم شدند و به خیر هم گذشت خدا را شکر . بعد که به دایی ام گفتم یکجوری شده بود که هیچ وقت این شکلی ندیده بودمش ... میخواست برود طرف را پیدا کند حتی!! ما راضی اش کردیم بابا دایی بی خیال گذشت! این دایی ام را خیلی دوست دارم یعنی محبوب ترین دایی ام است از بچگی تا الآن. آدم متعادلیست که چه در سیاست چه در روابط خانوادگی خیلی مراقب رفتار و حرف هایش است ، اهل پز دادن نیست ، از پول پرستی خوشش نمی آید و بسیار اهل سفر :) خلاصه اولین بار او برایم غیرتی شد. استرس زا بود اما شیرین بود و جالب :))))))

دیروز سر کلاس یکی از این پسرهای خود چیز پندار هی هیزبازی در می آورد جوری که نمی توانستم درست بفهمم استاد چه می گوید. بــــعد استاد فهمید و چند باری بهش تیکه اندخت و چشم غره رفت :)))))) یک استاد تقریبا ۶۰ ساله است که برایم جایگاه ویژه ای پیدا کرده جوری که اگر بخواهم یک نفر را با احتمال بالا نام ببرم که پای امام زمان می ایستد ، اوست . چرا؟ مثلا زمان دانشجویی اش در طول یک ترم مربوط به هر درسی حدود ۳۰ کتاب می خوانده بعد هم می آمده با دوست هایش مباحثه میکرده که علمش را به آنها هم برساند و در هررررر درسی خودش را ملزم به کنفرانس دادن میکرده چه استاد بخواهد و چه نه. به غیر از ادبیات که آن هم استادش نگذاشته :)))) مثلا همیییشه اول از همه بعد از بسم اللّه الرحمن الرحیم به امام زمان ارادت می کند و یک حدیث درباره ی اهمیت علم می نویسد . آخرکلاس ها هم یک قصه ی کوتاه از یکی از بزرگان می گوید و دعای کوتاهی در حد یک خط از صحیفه ی سجادیه! مگر مواردی که وقت کم بیاید که در کل ترم فقط یکی دو بار بوده . این ها فقط حواشی کلاسش است و بماند چگونه درس دادنش . اول ِ یکی از کتاب هایش هم نوشته " تقدیم به دختران و همسر باحجاب و عفیفم" :)