صدایت

اگر بودی می پرسیدم حافظ را بیشتر دوست داری یا مولوی را ؟ میگفتم بیا بعضی چرندیات خیام را باور نکنیم ... بیا بنشینیم و آخرین حرف های سهراب را بخوانیم ... نه هرجایی بنشینیم ... در گلستانه بنشینیم ... بیا از آسمان حرف بزنیم ... اینکه چه محشریست ... بیا از این حرف بزنیم که دنیا را جای بهتری کنیم برای زندگی ... بیا حسرتی اگر هست بریزیم توی زباله دان هستی ... بگویم مدیونی اگر هر روز برایم شعر نخوانی ... اصلا تو و این همه سکوت کجا ؟ ... می شنوی جان دلم ؟ .. گفته بودم که سکوت را دوست دارم اما بخاطر تضاد با صدای ماشین ها و آهن پاره ها گفتم ... نه بخاطر صدای تو ...