دیر و زود دارد اما سوخت و سوز ندارد

دارم تمرین صبر می کنم .

میدانی خدا ؟ من میدانم تو خیلی هوایم را داری . این را بارها اثبات کردی . و میدانم آه از ته دل که می کشم صدایش را خیلی بلند می شنوی ... میدانم تو روی من حساسی . میدانم بی دلیل کاری نمیکنی . میدانم حواست خیلیییی هست که من جز تو کسی را ندارم ... میدانم حتی اگر از تو بگذرم از من نمیگذری ... میدانم آن چیزی که بین ماست از عشق بیشتر است ... خوب میدانم . صبر میکنم نه بخاطر اینکه کار دیگری نمیشود کرد بلکه چون تو این را از من میخواهی . صبر میکنم چون به حکمت هایت اعتقاد دارم . صبر می کنم و مثل گذشته دربرابر ظلم آه نمی کشم ... چون به چشم دیدم که دو تا از آه های مرا چطور توی فرق سر طرف زدی ... بعد افسوس خوردم که کاش آدم آزادتری بودم آن موقع که اگر ظلم عمیقی دیدم فقط راهم را جدا کنم و رد شوم و حتی لبخند هم بزنم ... نه که آه بکشم ... چون دیدم با چه عظمتی هوایم را داشتی خدا . برای همین هم بود که سر قضیه ی یاسر تا همین الآن با همه قوا جلوی خودم را گرفتم که آه نکشم . چون میدانستم بدجوری کله پا میشود . چون همش به خودم میگفتم مگر دوستش نداری پس آه نکش که زمین بخورد ... این را نمیگویم که بگویم آدم بزرگیم . نه بلکه به یقین رسیدم که آه از ته دل مظلوم ، ظالم را خرد میکند چون به خدایی اعتقاد دارم که ناظر ِ عاقل ِ عادل است .

دارم تمرین آزادگی بیشتری می کنم .

یاری ام ده الله مقتدر .