و آه نام دیگر خداست

دیگه بسه

دیگه بسه انتظار

ابر رحمت به سر دنیا ببار

شب تاره

شب تاره

شب تار

آسمون

خورشیدو بردار و بیار ...

/محمد اصفهانی

مگر صبر من نا محدود است ؟ مگر ظرفیتم تا بی نهایت است ؟ ... نه نیست ... غم او تا آستانه ی ظرف وجودم بالا آمده ... دردش به عصب های دستم زده بود ... و امروز هم به قفسه ی سینه ام ... گمانم نقطه بعدی دقیقا وسط قلبم باشد ...

ای آه من ! مثل همیشه ، اما این بار شدید تر ، برس به داد بنده ات .... آمین ای دادرس

* می گفت تا واقعا نخواهیمش ، نمی آید ...