ابراز احساس

العجب از آدم های اطرافم و بیان احساسشان به من. بابا اوج ابرازش این است که وقتی می گویم امروز وقتی تنها بودم یک نفر مزاحمم شد اخم هایش را نگران میکشد درهم و می گوید "خب؟!" و منتظر ادامه ی حرفم است و ترجیح می دهد بگویم به خیر گذشت. مامان اوج ابرازش این است که صبح از خواب بیدارم کند و بگوید "دیرت نشه". دختر دایی یک ساله ام کلییی ادا می آید و از روی کولی بازی به زور حتی بغلم می آید و بعد ابرازش هم اینطوری است که وقتی می خواهم بروم شروع می کند به جیغ کشیدن!! حالا این مورد آخر حقیقتا زبان ندارد ولی بقیه چی؟ :) یا مثلا عاشق شوی و هیچ نگویی ... فقط نگاه کنی ... و فقط نگاه کنی...

فرهنگ لغت بسازم برای ابراز احساس عجیب آدم ها؟ آخر می دانید... تلخی اش آنجاییست که فکر کنی این کار طرف از روی بروز احساسش است به تو و بعد بفهمی اشتباه میکردی ... ریسک دارد. چه خوب که خدا به آدم ها زبان داده.

#همینجوری

بابا علی تو الآن هم مظلومی ... نمیشناسیمت و داد میزنیم عاشقتیم...