شرح واقعه حال

۱. بعد از اینکه با دلایل در اینستا موضع سیاسیم را اعلام کردم رفتارهای عجیب و غریب زیاد دیدم. منظورم از عجیب اختلاف نظر نیست بلکه بی ادبی و بی منطقی ست. امروز که می خواستم دانشگاه بروم دعا کردم خداجان صبر بدهد که با این حال مریض جسمی بیخود جوش جماعتی که منطق را با تحقیر عوضی گرفته اند و احتمالا باز هم بخواهند بگیرند را نخورم. و فکر کردم که امروز برایم پر است از بووووف بووووم شلیییییییک دوووووففففففف و قایم شدن من پشت یک سپر گنده چون جواب گلوله را نمیخواهم با گلوله بدهم اما جواب منطق را حتما با منطق می دهم. اما خب کسی پی بحث منطقی نبود تقریبا بین اطرافیانم در دانشگاه... ولی خدا را شکر تقریبا به خیر گذشت. سحر با من شدیدا اختلاف نظر داشت. آمد جلو دست داد و با اخم و لبخندی که شوخی و جدی قاطی بود شروع کرد به دست دادن سفت و ول هم نمیکرد و فقط خیره خیره نگاه میکرد. "سحر دستم شیکس:))))))" "دست دوستیه!" "خب دستم تو دست دوستیت شیکس:)))))))))" اصولا وقتی از یک حدی بیشتر فشار روحی بهم وارد می شود نه داد میزنم نه گریه میکنم نه چیزی فقط میخندم:)))))))))))))) همین است که این روزها کلا زیاد می خندم.

من حاضرم با تک تک مخالفان موضعم بحث کنم. اصلا عشق بحث منطقی و درست حسابیم. منتها آدمش نیست یا خیلی کم...

و دردم میگیرد که بعضی آدم های

جو زده و پیگیر صرف هیجان

متعصب

بی منطق و احساسی

یا بی اطلاعات

را میبینم که رفتارهایشان... بگذریم.

۲. فکر میکنم که تبلیغات سلبریتی هایی که خیلی هایشان تقریبا بدون بیان کردن دلیل طرفداریشان را اعلام می کنند خیلی مسخره است. من فکر میکنم که درست این است که تمام دلایل بی هیچ بی ادبی ای نوشته شود و به مردم ارائه شود. نه صرف اینکه ببینید من فلانی غیر متخصص در سیاستم که میشناسیدش و رایم هم به بیصاری ست. این که دلیل نشد. حالا سلبریتی ها که هیچ مردم عادی هم برای جذب اطرافیانشان به کاندیدای مورد نظر خیلی وقت ها همین کار را می کنند.

۳. شورای شهر میخواهی بشوی؟ باشه فهمیدم فقط بهتر نبود به جای یک عکس به آن بزرگی با آن همه فوتوشاپ چهره و خودنمایی ظاهر و تیپ و قیافه ، می نوشتی چه کارهایی کردی و تحصیلاتت چیست و اهدافت... هوم؟ برایم مهم نیست چه ریختی هستی کارت مهم است.

۴. ستاد نزدیک خانه مان که اتفاقا با کاندیدای مورد نظرم هم هست کلافه ام کرده!!! مدام آهنگ .... خب من به سکوت نیاز دارم در خانه ی خودم بعد از آن همه دویدن توی شهر ، حقم نیست؟