big

به مشتری نگاه کنم که بین یک عالم سیاره ی دیگر از ابهت دهن را می بندد؟ یا بعد یاد عظمت کل منظومه ی شمسی بیفتم؟ یا بعدتر به کهکشان راه شیری در حد توانم فکر کنم و تجسم بزرگیش؟ بعد یاد عظمت کهکشان های بی شمار کنار هم بیفتم؟ بعد به این فکر کنم همه ی این ها یک آسمان از هفت آسمان است؟ بعد فکر کنم تو از همه اینها هم بزرگتری؟

نه برای تو کف بزرگی تو بودن همین بس که به خودم نگاه کنم.و جسم را هم بگذارم کنار.روحم.....